Εις κάθε Έλληνα το γένος και την παιδείαν "Οἱ δὲ τῶν παίδων διδάσκαλοι ἀνοιγέτωσαν μὲν τὰ διδασκαλεῖα μὴ πρότερον ἡλίου ἀνιόντος, κλειέτωσαν δὲ πρὸ ἡλίου δύνοντος. καὶ μὴ ἐξέστω τοῖς ὑπὲρ τὴν τῶν -παίδων ἡλικίαν οὖσιν εἰσιέναι τῶν παίδων ἔνδον ὄντων, ἐὰν μὴ υἱὸς διδασκάλου ἢ ἀδελφὸς ἢ θυγατρὸς ἀνήρ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτ᾽ εἰσίῃ, θανάτῳ ζημιούσθω." Αισχίνης κατά Τιμάρχου παρ.12...- Έτος ιδρύσεως 2006

Ου πάντα τοις πάσι ρητά.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Σμύρνη 1922. Ο πατέρας (εβραιος) της συμφοράς Βενιζέλος και οι Σύμμαχοι


Τέτοιες μέρες του Σεπτεμβρίου του 1922 σφάζονταν και ατιμάζονταν οι Έλληνες και καιγόταν η Σμύρνη από τους Τούρκους με τους Κούρδους στην εμπροσθοφυλακή τους. Τότε η Ελλάδα γεύτηκε τον καρπό της προθυμίας μερίδας της ηγεσίας της να εξυπηρετεί τους ξένους αντί για τους πολίτες και το έθνος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άνθρωπος που το 1917 έγινε πρωθυπουργός έπειτα από ένοπλη επέμβαση των «Συμμάχων», αντιμετώπισε την ελληνική εξωτερική πολιτική ως εργαλείο εξευμενισμού και εξυπηρέτησης των δυνάμεων, οι οποίες του χάρισαν την εξουσία.


Δυστυχώς, ο τόσο εγκωμιασθείς και τιμηθείς από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις των προηγουμένων δεκαετιών Ελευθέριος Βενιζέλος, για να γίνει πρωθυπουργός χρειάστηκε να βομβαρδιστεί η Αθήνα και ο Πειραιάς από τον στόλο της Αντάντ (Νοέμβριος 1916). Το να είναι κάποιος και δαφνοστεφής και εγκάθετος των ξένων συμβαίνει σε πολλά σημεία της υδρογείου αλλά στη νεώτερη Ελλάδα αποτελεί άγραφο νόμο.
Κάθε κίνηση του Βενιζέλου, κάθε απόφαση, κάθε ενέργεια και σκέψη του είχε ως κεντρικό άξονα την
εναρμόνιση των κινήσεων της Ελλάδας με εκείνες της Δύσης. Η... νομιμοφροσύνη του προς τους Αγγλογάλλους ήταν τόσο μεγάλη ώστε αναλάμβανε ρόλους και αποστολές που εξ ορισμού θα έφερναν την πατρίδα μας σε δυσχερή θέση.  Αρκεί να το ήθελαν οι Δυτικοί. Ενέπλεξε την Ελλάδα στην Μικρασιατική εκστρατεία και κόμπαζε για τη Συνθήκη των Σεβρών (η οποία ουδέποτε κυρώθηκε στην Ελληνική Βουλή) και έπειτα από λίγο, τον Ιανουάριο του 1919, έστειλε ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στην Κριμαία εναντίον των μπολσεβίκων. Ένα δεινό αποτέλεσμα ήταν να περάσει τα πάνδεινα ο ελληνισμός της περιοχής ένεκα της αναπόφευκτης διάθεσης αντεκδίκησης των μπολσεβίκων, που τελικά επικράτησαν. Επίσης καταστρεπτικό επακόλουθο ήταν ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην κωμικοτραγική εκστρατεία της Αντάντ έστρεψε την κομμουνιστική πλέον Ρωσσία στην «αγκαλιά» των Νεότουρκων του Κεμάλ. Στη συνέχεια, οι Δυτικοί, που δεν ήθελαν να απωλέσουν όλα τα ερείσματά τους στην περιοχή, προσπάθησαν να ανταγωνιστούν τους Ρώσσους σε... φιλότουρκη διάθεση. Έτσι, «άδειασαν» την πατρίδα μας και τη συνέχεια την γνωρίζουμε άπαντες. Η Ελλάς, για πρώτη φορά στην πολυχιλιετή Ιστορία της, δεν είχε παρουσία στην Ιωνία! Έχασε το ένα σκέλος της! Τον τόπο που γέννησε την φιλοσοφία και τις περισσότερες επιστήμες. Μια πανωλεθρία άνευ προηγουμένου, η οποία μας στοιχειώνει μέχρι σήμερα και αποτελεί την πηγή των δεινών μας. Κι όλα αυτά για τους ξένους και τους πρόθυμους, ελληνόφωνους υπηρέτες τους...

Ματωμένα Χώματα

«-Οι Μεγάλες Δυνάμεις δώκανε εντολή να μην ανοίξει ρουθούνι χριστιανικό.
-Αυτή 'ναι η αλήθεια. Φτάνει το αίμα. Τι τα γενιτσαριά θα 'χουμε; 
-Τόσοι στόλοι! Τόσα βασιλικά για τα μάτια ηθαρρέψατε πώς στέκουνε δω χάμου[...]
Ξάφνου, μέσα στη γενική χαρά, ακούστηκε μια φωνή κι ύστερα πολλές μαζί:
-Φωτιά!
-Φωτιά!
-Βάλαν φωτιά στην Σμύρνη!
Πεταχτήκαμε ορθοί. Κοκκινόμαυρες φλόγες τινάζονταν στον ουρανό χοροπηδηχτές. -Είναι κατά την Αρμενογειτονιά. 
-Κατά κει φαίνεται να 'ναι.
-Πάλι οι Αρμεναίοι θα τα πλερώσουνε!
-Αποκλείεται να κάψουνε ολόκληρη την Σμύρνη. Ποιο συμφέρον έχουνε; Αφού έγινε πια δική τους...»
Διδώ Σωτηρίου, «Ματωμένα Χώματα», εκδόσεις Κέδρος, σελ. 311

Τέτοια λόγια, τέτοιες σκέψεις, τέτοια γεγονότα σημάδεψαν τον μοιραίο για το έθνος μας 20ό αιώνα. Οι μεγάλες αυταπάτες διαδέχονταν η μία την άλλη. Οι περισσότερες είχαν ως βασικό θέμα τους την ανύπαρκτη ευμένεια του ξένου παράγοντα προς την Ελλάδα. Τι προκάλεσαν; Συρρίκνωση. Υποχώρηση. Υποτέλεια.

Η Διδώ Σωτηρίου στο αξιοσημείωτο έργο της, που αντιπροσωπεύει μια θλιμμένη και ηττημένη γενιά Ελλήνων, απαθανάτισε με λιτό και παραστατικό τρόπο την συνταγή της καταστροφής. Αυτή είναι η παραβίαση του «συν Αθηνά και χείρα κίνει» και στα δύο σκέλη της. Και στην ευσέβεια προς τα θεία και στην αυτενέργεια. Οι Έλληνες, έχοντας ανάξιες του Γένους ηγεσίες και ίσως λόγω του Ναυαρίνου, έστρεψαν το βλέμμα προς τους ξένους. Σκέφτηκαν ότι ούτε ο Θεός ούτε εμείς οι ίδιοι έχουμε την ισχύ να πράξουμε κάτι καλό και μεγάλο για τους εαυτούς μας. Οι ξένοι, ως πανίσχυροι από μηχανής «θεοί», θα επενέβαιναν και θα έσωζαν την κατάσταση.
Λίγες παραγράφους έπειτα από την παράθεση των φρούδων ελπίδων των Σμυρνιών για την «χριστιανική αλληλεγγύη» που θα επιδείκνυαν οι σύμμαχοι της Αντάντ, η πικρή αλήθεια:
«Τι κάνουν, λοιπόν, οι προστάτες μας; Τι κάνουν οι ναύαρχοι με τα χρυσά σιρίτια, οι διπλωμάτες και οι πρόξενοι της Αντάντ! Στήσανε κινηματογραφικές μηχανές στα καράβια τους και τραβούσανε ταινίες την σφαγή και τον ξολοθρεμό μας! Μέσα στα πολεμικά οι μπάντες τους παίζανε εμβατήρια και τραγούδια της χαράς για να μην φτάνουν ίσαμε τ' αυτιά των πληρωμάτων οι κραυγές της οδύνης και οι επικλήσεις του κόσμου. Και να ξέρει κανείς πως μια, μόνο μια κανονιά, μια διαταγή, έφτανε για να διαλύσει όλα εκείνα τα μαινόμενα στίφη. Κι η κανονιά δε ρίχτηκε κι η εντολή δε δόθηκε!»
Κι αντί να πέσει έστω μια τουφεκιά, για την τιμή των όπλων, αντί ο... χριστιανικός κόσμος έστω να προσπαθήσει να σώσει τους άμοιρους κυνηγημένους, η Δύση έδειξε για μια επιπλέον φορά το αληθινό πρόσωπό της ρίχνοντας ζεματιστό νερό στους ικέτες και κοπανώντας τα χέρια όσων προσπαθούσαν να σκαρφαλώσουν στα πολεμικά των Συμμάχων.
Γράφει η Σωτηρίου:
«Τότε, μέσα στον πανικό που ξέσπασε, χιλιάδες άνθρωποι πέσανε στη θάλασσα κοπαδιαστά! Μαύρισε το νερό. Ο ένας πιανότανε απ' τα μαλλιά, απ' το λαιμό του αλλουνού και πνιγότανε. Γαντζώνανε στα πολεμικά να σωθούνε και δεχόντανε ζεματιστά νερά και χτυπήματα με λοστούς και ξύλα. Όσοι δεν χάσαμε την ψυχραιμία μας και μείναμε στις μαούνες έτοιμοι να παλέψουμε με τη μοίρα μας, είχαμε περσότερη πίστη στη θηριωδία των Τούρκων παρά στο έλεος των συμμάχων».
Ποτέ δεν πρέπει να τα ξεχνάμε όσα υπέστημεν στη Μικρασία, την Πόλη, την Κύπρο, τον Πόντο, όπου υπάρχει ή υπήρχε ελληνική κοινότητα. Αν τα λησμονήσουμε θα τα ξαναζήσουμε και θα διαπιστώσουμε ότι οι ξένοι, οι «σύμμαχοι», την κρίσιμη στιγμή θα μας ρίχνουν ζεματιστό νερό στο πρόσωπο και θα μας χτυπούν στα χέρια με ραβδιά για να μην σκαρφαλώνουμε στα πλοία τους...


http://adiavroxoi.blogspot.gr/2014/09/1922.html#more

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Γενιά της Ταυτότητας

Η Γενιά της ΤαυτότηταςEίμαστε η γενιά της ταυτότητας. Είμαστε η γενιά που μας σκοτώνουν γιατί κοιτάξαμε το λάθος πρόσωπο. Γιατί αρνηθήκαμε σε κάποιον ένα τσιγάρο ή γιατί είχαμε μια συμπεριφόρα που ενόχλησε κάποιον. Είμαστε η γενιά της εθνικής διασπασής της συνολικής αποτυχίας της συνύπαρξης, και της αναγκαστικής ανάμιξης των φυλών. Είμαστε η γενιά που τιμωρείτε διπλά. Καταδικασμένη να πληρώσει σε ένα κοινωνικο σύστημα που είναι τόσο γενναιόδορο με τους ξένους και που έγινε τόσο δυσβάσταχτο για το δικό μας λαό. Η γενιά μας είναι τα θύματα της γενιάς του Πολυτεχνείου που διοίκησε, μετατρέποντας τις σοσιαλιστικές της ιδέες σε τραπεζικούς λογαριασμούς ξεπουλώντας τον λαό και την πατρίδα. Απορρίπτουμε τα βιβλία της ιστορίας σας, για να ανακτήσουμε τις δικές μας αναμνήσεις μέσα απο τις ηρωικές πράξεις των προγώνων μας που διαγράφετε για να προβάλετε "ολοκαυτώματα" ξένων λαών. Δέν πιστεύουμε πλέον οτι ο Yusuf (αραβικό όνομα) είναι αδελφός μας. Έχουμε σταματήσει να πιστεύουμε σε ένα "Παγκόσμιο χωριό" και στην "Οικογένεια του ανθρώπου" Ανακαλύψαμε ότι έχουμε ρίζες, καταγωγή και ως εκ τούτου έχουμε ένα μέλλον. Η κληρονομιά μας είναι η γή μας, το αίμα μας, η ταυτότητα μας. Είμαστε οι κληρονόμοι του δικού μας μέλλοντος. Κλείσαμε τις τηλεόρασεις για να επιλέξουμε τι να δούμε και τι να διαβάσουμε, για να βγούμε στους δρόμους, να ζωγραφίσουμε τα συνθήματα μας στους τοίχους, να φωνάξουμε απο τα μεγάφωνα εναντίον της διευθαρμένης εξουσίας. Να σηκώσουμε τις σημαίες μας με το Λάμδα ψηλά. Το Λάμδα , που ήταν ζωγραφισμένο στις ασπίδες των περήφανων Σπαρτιατών προγόνων μας! Είναι το συμβολό μας. Δεν υποχωρούμε και δεν ενδίδουμε, κουραστήκαμε και βαρεθήκαμε απο την δειλία σας. Είστε απο τα χρόνια της μεταπολιτευτικής ευημερίας,της μίζας και της κομματοκρατίας, του SOS "Ρατσισμός" και της "ποικιλομορφίας" της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της μιας σακούλας πλαστικά τρόφιμα απο τα Lidl. Eίμαστε η γένια με πάνω απο 50% ανεργία κοινωνικό χρέος , πολυπολιτισμική κατάρρευση και μια έκρηξη του αντιλευκού ρατσισμού. Είμαστε η γενιά με διαλυμένες οικογένειες, αυτοκτονίες και χρέη στο "κοινωνικό" σας κράτος και στίς τράπεζες της δημοκρατίας σας Δέν θα μάς εξαγοράσετε με ένα συγκαταβατικό πολιτικάντικο βλέμμα, με μια αμειβόμενη απο το κράτος εργασία της μιζέριας και ένα ελαφρύ κτύπημα στον ώμο. Δέν χρειαζόμαστε την δική σας πολιτική για την Ελλάδα.Η Ελλάδα είναι η πολιτική μας. Είμαστε απο το χτές, είμαστε απο το αύριο...Είμαστε η Γενιά της Ταυτότητας. Κείμενο απο την Γαλλική Γενιά της Ταυτότητας, προσαρμοσμένο με παρεμβάσεις στα Ελληνικά δεδομένα, απο μπλόγκ "απόρρητο" Όσους μπλόγκερ εμπνέει ας το ανεβάσουν.
http://wwwaporrito.blogspot.gr/

ΚΙΚΕΡΩΝ

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη. Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός

Τὸ καθῆκον μας : Περικλής Γιαννόπουλος , επίκαιρος όσο ποτέ

«Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας.»
Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομεν ἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος.

"Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".-Όμηρος

8 - Φεβρουαρίου 2005

"Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης"

Ψαρούδα-Μπενάκη πρός Κάρολο... Παπούλια.

Η Αποκρυπτογράφηση της δήλωσης