Εις κάθε Έλληνα το γένος και την παιδείαν "Οἱ δὲ τῶν παίδων διδάσκαλοι ἀνοιγέτωσαν μὲν τὰ διδασκαλεῖα μὴ πρότερον ἡλίου ἀνιόντος, κλειέτωσαν δὲ πρὸ ἡλίου δύνοντος. καὶ μὴ ἐξέστω τοῖς ὑπὲρ τὴν τῶν -παίδων ἡλικίαν οὖσιν εἰσιέναι τῶν παίδων ἔνδον ὄντων, ἐὰν μὴ υἱὸς διδασκάλου ἢ ἀδελφὸς ἢ θυγατρὸς ἀνήρ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτ᾽ εἰσίῃ, θανάτῳ ζημιούσθω." Αισχίνης κατά Τιμάρχου παρ.12...- Έτος ιδρύσεως 2006

Ου πάντα τοις πάσι ρητά.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Ιλίρ Φεύγεις για Τσαμουριά…στο νέο σου σπίτι!


Ήπειρος.Κάποιο «εγκαταλειμμένο» από τους Έλληνες κατοίκους του ορεινό χωριό.
Χαράματα.
Το βαρυφορτωμένο φορτηγό με τους Αλβανικούς αριθμούς μετά από κάμποσες δύσκολες ανηφόρες και στροφές μπαίνει στο χωριό και σταματάει μπροστά στην πλατεία. Κάποιος πλησιάζει τον οδηγό.



Ο συνοδηγός κατεβαίνει και μιλάει πρώτος στον άγνωστο.
- Καλημέρα, είπε στα Αλβανικά, ο Γκασμέντ;

- Ναι, του απάντησε ο άλλος επίσης στα Αλβανικά, ο Σαλί;
- Όχι, ο Ιλίρ.
- Α, καλά. Ο Σαλί μάλλον είναι ο επόμενος. Κάτσε να δω τα χαρτιά. Απάντησε και συμβουλεύτηκε την «λίστα» του. «Μάλιστα, στο 14 είσαι».
- Είναι καλό το σπίτι ρε Γκασμέντ;
- Για «χάρισμα» Ιλίρ μια χαρά είναι. «Δώρο» είναι, αυτό να μην το ξεχάσεις ποτέ.
- Δεν θα το ξεχάσω Γκασμέντ. Είμαστε ευγνώμονες στην «Οργάνωση».
- Κι αυτό είναι η τελευταία φορά που το λες. Κατάλαβες; Του έκανε «ψυχρά και με νόημα» ο Γκασμέντ.

- Ναι…Κατάλαβα, απάντησε συγκαταβατικά και «παγωμένος» ο Ιλίρ.
- Είναι πάρα πολύ σοβαρό. Το κατάλαβες; επέμεινε ο Γκασμέντ.
- Ναι…εντάξει.

- Κανείς από τους Γκρέκους δεν πρέπει να σε ακούσει ποτέ να το λες «αυτό» που είπες. Το κατάλαβες Ιλίρ; ο Γκασμέντ είχε «κολλήσει» σχεδόν τη φάτσα του στη μούρη του Ιλίρ.

- Ναι σου είπα. Κατάλαβα.

- Καλά. Πάμε τώρα να σου δείξω το σπίτι. Πες στον οδηγό να μας ακολουθήσει με το φορτηγό από πίσω. Εσύ έλα μπροστά, μαζί μου, στο δικό μου αυτοκίνητο.


Ο Ιλίρ πήγε στον οδηγό του φορτηγού, του εξήγησε και έφυγε για να μπει στο αυτοκίνητο του Γκασμέντ. Μέσα ήταν δύο ακόμη. Ανατρίχιασε.

Στο ερωτηματικό βλέμμα του Ιλίρ ο Γκασμέντ απάντησε μη συγκρατώντας ένα «περίεργο μειδίαμα»:

- Για «βοήθεια» στο κατέβασμα των επίπλων σου είναι Ιλίρ, μην ανησυχείς.

Ο Ιλίρ συγκατένευσε αλλά δεν κατάφερε να κρύψει την «ανησυχία» του στη θέα των δύο «συνοδών». Φαίνονταν «βετεράνοι». Εύκολα τους ξεχώριζε. Ήταν καιρό κι αυτός στο Κόσοβο. Τους έζησε. Στον πόλεμο και στην ειρήνη. Ήξερε να τους διακρίνει. Όπως ήξερε ότι μέσα από το μπουφάν τους θα βρισκόταν από τη μια μεριά ένα σαρανταπεντάρι κι από την άλλη ένα μαχαίρι. Κι οπωσδήποτε στο πορτπαγκάζ θα βρίσκονταν τα καλάσνικωφ με μπόλικα πυρομαχικά.


- Είμαστε ασφαλείς Γκασμέντ; ρώτησε ανήσυχα ο Ιλίρ, έχω την οικογένειά μου μαζί.

- Να μην ανησυχείς Ιλίρ. Απλά παίρνουμε τα μέτρα μας. Είχατε καλό ταξίδι από την Αθήνα;

- Ναι, εντάξει. Ε, η οικογένεια μόνο που λίγο στενοχωρήθηκε. Που έφυγαν δηλαδή από την περιοχή που είχαν περάσει είκοσι χρόνια. Εκεί μεγάλωσαν βλέπεις τα παιδιά. Λυπήθηκαν κάπως που τα υποχρέωσα να έρθουν μαζί μας. Καταλαβαίνεις.

- Ο «Σκοπός» υπεράνω όλων Ιλίρ.

- Ναι Γκασμέντ. Αυτό τους είπα.

- Άλλωστε, σας έγινε μεγάλο δώρο απ’ την οργάνωση. Σπίτι, μαγαζί, στάβλοι, χωράφια, ζώα, αυτοκίνητο, εμπορεύματα, μετρητά για την νέα σας ζωή. Τι άλλο θέλεις; Ξέρεις πόσοι θα ζήλευαν την τύχη σας; Άσε που σε λίγο εδώ πάνω θα είναι γεμάτο κόσμο, κόσμο «ΜΑΣ» και θα καλοπεράσετε. Κι εσύ και η γυναίκα σου και τα παιδιά σου.

- Ναι, ξέρω Γκασμέντ. Κι έχεις δίκηο. Τους τα είπα.
- Και τι είπαν;
- Ε, στενοχωρήθηκαν λίγο αλλά κατάλαβαν. Δεν ήθελε να του πει ότι η οικογένεια «εξεγέρθηκε» που θα τους «ξερίζωνε» από την Αθήνα όπου ζούσαν είκοσι χρόνια, όπου μεγάλωσαν τα παιδιά, όπου είχαν τους φίλους τους, που εγκατέλειψαν την «πολιτισμένη ζωή» της μεγάλης πόλης για να πάνε να ζήσουν στα «κατσάβραχα».
Και πως χρειάστηκε να τους θυμίσει ότι «επελέγησαν» γι’ αυτό και πως αν αρνούνταν θα «κινδύνευαν». Τους είχε θυμίσει επίσης ότι ένα σωρό άλλες οικογένειες αδημονούσαν να έρθει η σειρά τους για να πάνε να ζήσουν στην «γη της επαγγελίας» αυτές τις δύσκολες οικονομικά εποχές. Δεν είναι λίγο πράγμα να σου τα έχουν «όλα πληρωμένα και εξασφαλισμένα». Να μην έχεις ν’ ανησυχείς για τίποτα εκεί που άλλοι, οι «πολλοί» δεν έχουν καν μια κακοπληρωμένη δουλειά.
- Ιλίρ, σίγουρα μου τα λες όλα; Έκανε «δύσπιστα» ο καχύποπτος Γκασμέντ.

- Ναι, ναι, μην ανησυχείς, απάντησε με «σιγουριά» ο Ιλίρ.

- Ιλίρ, έχεις καταλάβει πόσα διακυβεύονται εδώ πέρα;

- Ναι και βέβαια.

- Οι Έλληνες φεύγουν μέρα τη μέρα. Εγκαταλείπουν τα χωριά τους, τα σπίτια τους, τα χωράφια τους χρόνια τώρα. Κι εμείς «αγοράζουμε»! Κι εγκαθιστούμε ανθρώπους μας εδώ πάνω. Όλους εσάς που με τα χρόνια αποκτήσατε «εκλογικά δικαιώματα». Καταλαβαίνεις πόσο «μακριά» πάει αυτό Ιλίρ;

- Ναι Γκασμέντ, καταλαβαίνω.

- Μια μέρα θα κληθείτε όλοι εσείς εδώ στην Τσαμουριά να εκλέξετε τους δικούς μας ανθρώπους. Μια μέρα θα είστε η πλειοψηφία εδώ πάνω. Μια μέρα θα γίνει κι εδώ όπως στο Κόσοβο. Θα είμαστε η πλειοψηφία. Και οι Γκρέκοι μειοψηφία. Και κανείς τότε δεν θα μπορέσει να μας «σταματήσει». Το κατάλαβες Ιλίρ;

- Κατάλαβα Γκασμέντ. Κατάλαβα. Και μπορείτε να υπολογίζετε πάνω μας.

- Το ξέρω Ιλίρ. Το ξέρουμε. Γι’ αυτό και επιλεγήκατε. Τακτοποιηθείτε τώρα και σύντομα θα λάβετε λεπτομέρειες για την «μακρόχρονη αποστολή» σας.

- Έχει άλλους δικούς μας εδώ;

- Πολλούς. Κι εδώ και στα γύρω χωριά. Παντού έχουμε δικούς μας συλλόγους, μαγαζιά, ομάδες. Κάθε τόσο διοργανώνονται αθλητικές αλλά και πολιτιστικές δραστηριότητες της πατρίδας, δεν θα βαρεθείτε λεπτό. Θα χορτάσετε γλέντια με δικούς μας ανθρώπους. Παντού θα βλέπετε τη δική μας Σημαία. Θα δείτε, θα σας αρέσει στο τέλος. Και στα παιδιά σου, θα το δεις.

- Οι Γκρέκοι;

- Ε, τι μ’ αυτούς; Αυτοί είναι ανύπαρκτοι.

- Πως γίνεται; Κανείς τους δεν αντιδρά; Τόσο βόδια είναι;

- Αφού σου λέω είναι ανύπαρκτοι. Την έχουν κάνει όλοι. Κι όσοι, κάποιοι λίγοι «αντιδρούν», τους αναλαμβάνουν οι ίδιες οι Αρχές τους. Δεν θέλουν βλέπεις «προβλήματα διεθνών σχέσεων». Η εξωτερική πολιτική πάνω απ’ όλα. Βρε μην ανησυχείς σου λέω. Δεν κουνιούνται οι Γκρέκοι. Αδερφάρες είναι, φοβισμένα ή αδιάφορα ανθρωπάκια. Και οι «Μεγάλοι» τους πουλημένοι όλοι. Όταν καταλάβουν ότι η Τσαμουριά είναι «αυτόνομη» θα είναι αργά πια γι’ αυτούς. Σαν τους άλλους τους ηλίθιους τους Σέρβους ψηλά εκεί στο Κόσοβο. Ή σαν τους άλλους ηλίθιους τους Σκοπιανοσλάβους που παριστάνουν τους Μακεδόνες αντί να κοιτάξουν τα χάλια τους και το ότι κοντεύουν να χάσουν τη μισή χώρα τους από τ’ αδέρφια μας όσο «κοντράρουν τους Γκρέκους». Όλα Ιλίρ δουλεύουν για μας. Λίγη υπομονή θέλει. Και φτάνει η Μεγάλη Μέρα.

- Ναι, αλλά είμαστε αρκετοί ρε Γκασμέντ;

- Είμαστε πολλοί, πάρα πολλοί Ιλίρ. Και με το που θα γίνει σύντομα Αριστερή Κυβέρνηση στην Αθήνα, θα γίνουμε πολύ πολύ περισσότεροι. Εκατοντάδες χιλιάδες δικοί μας θα «νομιμοποιηθούν άμεσα» και θα αποκτήσουν «εκλογικά δικαιώματα». Για να βεβαιωθούν οι Αριστεροί ότι θα συνεχίσουν να εκλέγονται. Τη «συνέχεια» την φαντάζεσαι. Όλα δουλεύουν για μας Ιλίρ. Να μην ανησυχείς για τίποτα.

- Έχεις δίκηο Γκασμέντ. Οι Γκρέκοι βγάζουν τα μάτια τους μόνοι τους. Ποιος τους φταίει; Θα επικρατήσει ο πιο έξυπνος και πονηρός. Κι αυτός είμαστε εμείς.

- Ακριβώς Ιλίρ. Άντε καλημέρα σου και με το καλό στο νέο σας σπίτι. Τους χαιρετισμούς μας στην οικογένεια. Κι ότι θέλεις ξέρεις που θα με βρεις. Πάω να παραλάβω τον επόμενο.

- Γειά σου Γκασμέντ. Να πας στο καλό. Κι ευχαριστώ για όλα. Θα σας ευγνωμονώ κι εγώ και όλη μου η οικογένεια για πάντα. Και δεν θα το ξαναπώ αυτό, να είσαι ήσυχος.

- Ζήτω ο Αγώνας Ιλίρ.

- Ζήτω ο Αγώνας Γκασμέντ.

(Α, μην ανησυχείτε…άλλο ένα «παραμυθάκι» είναι…. «μυθοπλασία»…οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική….εντάξει;)
Γιώργος Ανεστόπουλος

Γεράκι του Αιγαίου
aegeanhawk

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Γενιά της Ταυτότητας

Η Γενιά της ΤαυτότηταςEίμαστε η γενιά της ταυτότητας. Είμαστε η γενιά που μας σκοτώνουν γιατί κοιτάξαμε το λάθος πρόσωπο. Γιατί αρνηθήκαμε σε κάποιον ένα τσιγάρο ή γιατί είχαμε μια συμπεριφόρα που ενόχλησε κάποιον. Είμαστε η γενιά της εθνικής διασπασής της συνολικής αποτυχίας της συνύπαρξης, και της αναγκαστικής ανάμιξης των φυλών. Είμαστε η γενιά που τιμωρείτε διπλά. Καταδικασμένη να πληρώσει σε ένα κοινωνικο σύστημα που είναι τόσο γενναιόδορο με τους ξένους και που έγινε τόσο δυσβάσταχτο για το δικό μας λαό. Η γενιά μας είναι τα θύματα της γενιάς του Πολυτεχνείου που διοίκησε, μετατρέποντας τις σοσιαλιστικές της ιδέες σε τραπεζικούς λογαριασμούς ξεπουλώντας τον λαό και την πατρίδα. Απορρίπτουμε τα βιβλία της ιστορίας σας, για να ανακτήσουμε τις δικές μας αναμνήσεις μέσα απο τις ηρωικές πράξεις των προγώνων μας που διαγράφετε για να προβάλετε "ολοκαυτώματα" ξένων λαών. Δέν πιστεύουμε πλέον οτι ο Yusuf (αραβικό όνομα) είναι αδελφός μας. Έχουμε σταματήσει να πιστεύουμε σε ένα "Παγκόσμιο χωριό" και στην "Οικογένεια του ανθρώπου" Ανακαλύψαμε ότι έχουμε ρίζες, καταγωγή και ως εκ τούτου έχουμε ένα μέλλον. Η κληρονομιά μας είναι η γή μας, το αίμα μας, η ταυτότητα μας. Είμαστε οι κληρονόμοι του δικού μας μέλλοντος. Κλείσαμε τις τηλεόρασεις για να επιλέξουμε τι να δούμε και τι να διαβάσουμε, για να βγούμε στους δρόμους, να ζωγραφίσουμε τα συνθήματα μας στους τοίχους, να φωνάξουμε απο τα μεγάφωνα εναντίον της διευθαρμένης εξουσίας. Να σηκώσουμε τις σημαίες μας με το Λάμδα ψηλά. Το Λάμδα , που ήταν ζωγραφισμένο στις ασπίδες των περήφανων Σπαρτιατών προγόνων μας! Είναι το συμβολό μας. Δεν υποχωρούμε και δεν ενδίδουμε, κουραστήκαμε και βαρεθήκαμε απο την δειλία σας. Είστε απο τα χρόνια της μεταπολιτευτικής ευημερίας,της μίζας και της κομματοκρατίας, του SOS "Ρατσισμός" και της "ποικιλομορφίας" της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της μιας σακούλας πλαστικά τρόφιμα απο τα Lidl. Eίμαστε η γένια με πάνω απο 50% ανεργία κοινωνικό χρέος , πολυπολιτισμική κατάρρευση και μια έκρηξη του αντιλευκού ρατσισμού. Είμαστε η γενιά με διαλυμένες οικογένειες, αυτοκτονίες και χρέη στο "κοινωνικό" σας κράτος και στίς τράπεζες της δημοκρατίας σας Δέν θα μάς εξαγοράσετε με ένα συγκαταβατικό πολιτικάντικο βλέμμα, με μια αμειβόμενη απο το κράτος εργασία της μιζέριας και ένα ελαφρύ κτύπημα στον ώμο. Δέν χρειαζόμαστε την δική σας πολιτική για την Ελλάδα.Η Ελλάδα είναι η πολιτική μας. Είμαστε απο το χτές, είμαστε απο το αύριο...Είμαστε η Γενιά της Ταυτότητας. Κείμενο απο την Γαλλική Γενιά της Ταυτότητας, προσαρμοσμένο με παρεμβάσεις στα Ελληνικά δεδομένα, απο μπλόγκ "απόρρητο" Όσους μπλόγκερ εμπνέει ας το ανεβάσουν.
http://wwwaporrito.blogspot.gr/

ΚΙΚΕΡΩΝ

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη. Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός

Τὸ καθῆκον μας : Περικλής Γιαννόπουλος , επίκαιρος όσο ποτέ

«Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας.»
Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομεν ἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος.

"Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".-Όμηρος

8 - Φεβρουαρίου 2005

"Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης"

Ψαρούδα-Μπενάκη πρός Κάρολο... Παπούλια.

Η Αποκρυπτογράφηση της δήλωσης