Εις κάθε Έλληνα το γένος και την παιδείαν "Οἱ δὲ τῶν παίδων διδάσκαλοι ἀνοιγέτωσαν μὲν τὰ διδασκαλεῖα μὴ πρότερον ἡλίου ἀνιόντος, κλειέτωσαν δὲ πρὸ ἡλίου δύνοντος. καὶ μὴ ἐξέστω τοῖς ὑπὲρ τὴν τῶν -παίδων ἡλικίαν οὖσιν εἰσιέναι τῶν παίδων ἔνδον ὄντων, ἐὰν μὴ υἱὸς διδασκάλου ἢ ἀδελφὸς ἢ θυγατρὸς ἀνήρ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτ᾽ εἰσίῃ, θανάτῳ ζημιούσθω." Αισχίνης κατά Τιμάρχου παρ.12...- Έτος ιδρύσεως 2006

Ου πάντα τοις πάσι ρητά.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Δεν Ξεχνώ: 92 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ



Τη Δευτέρα κορυφώνονται οι εκδηλώσεις με την κατάθεση στεφάνων, παρέλαση μαθητών και ενόπλων δυνάμεων, πολιτιστικές εκδηλώσεις

Με εκδηλώσεις σε Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολη θα γιορτάζει η Θράκη την 92 επέτειο ενσωμάτωσης της στον εθνικό κορμό. Τα Ελευθέρια, τιμώνται και φέτος για να θυμίσουν στον απογοητευμένο ελληνικό λαό τους αγώνες και τις θυσίες του, για να ζει ελεύθερα. Αυτό προσπάθησε να κάνει μιλώντας για τα γεγονότα της νεώτερης ιστορίας της Ελλάδας στο ράδιο Χρόνος 87, 5 fm ο εκτελεστικός γραμματέας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Κώστας Κατσιμίγας. Κάνοντας ιστορική αναδρομή μίλησε για τις σημαντικότερες στιγμές του Θρακιώτικου Ελληνισμού, λίγες ημέρες πριν η ιστορική σημαία της πόλης κυματίζει μπροστά από το ηρώο.

Πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα για να φτάσουμε στην ενσωμάτωση της Θράκης στον εθνικό κορμό;

-Πολύς λόγος έχει γίνει τα τελευταία χρόνια και υπάρχει και μια διάσταση απόψεων και κάποιες συζητήσεις οι οποίες πολλές φορές έχουν γίνει σε έντονο ύφος. Για το αν πρόκειται περί ενσωμάτωσης της Θράκης στον εθνικό κορμό ή απελευθέρωσης της Θράκης. Πραγματικά εγώ πιστεύω ότι αυτό το δίλημμα είναι ψεύτικο, διότι συμβαίνουν και τα δύο πράγματα. Εάν μιλάμε για απελευθέρωση, η πρώτη απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό όπως και στις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδος γίνεται τον Ιούλιο του 1913, όταν ο ελληνικός στρατός προελαύνει και καταλαμβάνει την Δυτική Θράκη. Στην Κομοτηνή συγκεκριμένα εισέρχεται στις 14 Ιουλίου 1913, ημερομηνία η οποία τιμάται σήμερα από την πόλη της Κομοτηνής με πλατεία στην περιοχή της Εκτενεπόλ. Είκοσι ημέρες μετά όμως με την συνθήκη του Βουκουρεστίου η περιοχή δίδεται στην Βουλγαρία. Η Βουλγαρία ήταν ένα κράτος το οποίο ήταν στα πρώτα της βήματα του εθνικού της βίου όπου κυριάρχησαν ακραίες θέσεις και συμπεριφορές, με αποτέλεσμα όσες περιοχές της παραχωρούσαν , δεν συμπεριφέρονταν με τον πρέπον τρόπο στους κατοίκους όταν δεν ήταν βουλγαρικής καταγωγής, ή δεν είχαν προσχωρήσει στην εξαρχία, σε περίπτωση που δεν ήταν ομόθρησκοι Χριστιανοί.



Τι συνέβη τότε με τους κατοίκους, που παραδόθηκαν σε νέο κατακτητή;

-Αυτό είναι κατά την άποψη μου το κρίσιμο σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε. Οι Έλληνες της περιοχής που δόθηκε στην Βουλγαρία με την συνθήκη του Βουκουρεστίου αναγκάστηκαν ή να αποκτήσουν βουλγαρική υπηκοότητα, πράγμα που έκαναν ελάχιστοι, ή να αποχωρήσουν σε περιοχές της ελεύθερης τότε Ελλάδος. Για το λόγο αυτό όλοι οι χριστιανοί κάτοικοι της περιοχής έφυγαν προς την Θεσσαλονίκη και προς άλλες περιοχές της ελεύθερης Ελλάδος. Στην Κομοτηνή από ότι λένε οι πηγές παρέμειναν μόνο δύο ελληνικές οικογένειες οι οποίες είχαν Αυστριακή υπηκοότητα, η μια ήταν η οικογένεια Στάλιου. Εκείνο το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό είναι ότι η συμπεριφορά των Βουλγάρων απέναντι στους Έλληνες, ήταν ακριβώς η ίδια και απέναντι στον μουσουλμανικό πληθυσμό γιατί ήθελαν να κάνουν εθνοκάθαρση, ήθελαν να εξαναγκάσουν και τους μουσουλμάνους να φύγουν προς τας ανατολάς, προς την πλευρά της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προς την Κωνσταντινούπολη ή τη Μικρά Ασία. Αυτό, έφερε πολύ κοντά τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων, των κρατούμενων από τη Βουλγαρία περιοχών με τους Έλληνες που κατοικούσαν στις ίδιες περιοχές των οποίων οι σχέσεις ήταν πάντα ομαλές.

Πως βιώνουν οι κατακτημένες περιοχές, την ήττα της Βουλγαρίας στους πολέμους που ακολούθησαν;

-Μετά την ήττα της Βουλγαρίας και την συνθήκη του Νεϊγύ, η περιοχή δόθηκε στην Ελλάδα, δόθηκε δηλαδή στην Αντάντ και συμφωνήθηκε να περιέλθει στην κυριαρχία της Ελλάδος. Μα ποιας Ελλάδας όμως; Της Ελλάδας στην οποία δεν υπήρχαν Έλληνες διότι στην περιοχή την υπό βουλγαρική κατοχή δεν είχαν αφήσει ούτε μισό Έλληνα οι Βούλγαροι. Για τον λόγο αυτό διοικητής των στρατευμάτων της Αντάντ, του τότε ΝΑΤΟ ας πούμε, έστειλε εδώ τον στρατηγό Σαρπύ με ένα σύνταγμα Γαλλικού στρατού προκειμένου να δημιουργήσει το κλίμα επαναφοράς του Ελληνικού πληθυσμού στη περιοχή, για να αναλάβει τη διοίκηση της περιοχής. Για το σκοπό αυτό ορίζεται ως βοηθός του Σαρπύ ο Χαρίσιος Βαμβακάς. Την ίδια στιγμή ένα πρόσωπο υψίστης σημασίας, ο Κωνσταντίνος Ζυμβρακάκης, τότε στρατιωτικός ακόλουθος στην Σόφια πείθει τους οκτώ βουλευτές της Βουλγαρικής βουλής μουσουλμανικού θρησκεύματος από την περιοχή της δυτικής Θράκης, να στείλουν επιστολή προς το συμβούλιο των εθνών και να ζητούν την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα. Αυτό ήταν το καθοριστικό που γίνεται το φθινόπωρο του 1919. Αυτό έπαιξε βαρύνουσα σημασία. Από εκεί και πέρα μιλάμε για μεθοδεύσεις οι οποίες έγιναν από την Αντάντ με πρωταγωνιστή τον Χαρίσιο Βαμβακά.

Πως ενήργησε η διπλωματία της εποχής;

-Η διπλωματία της εποχής λειτούργησε άψογα, καρπώθηκε την σύμφωνη γνώμη και προσεταιρίστηκε τους μουσουλμάνους της Θράκης ακριβώς λόγω της κακής συμπεριφοράς των Βουλγάρων. Φτάνουμε στο 1920. Ο ελληνικός στρατός είναι στρατοπεδευμένος στον Πολύανθο και αναμένει διαταγές να προελάσει και να καταλάβει την Θράκη. Ήδη στην Κομοτηνή έχουν επιστρέψει 2.000 Έλληνες χριστιανοί, κυρίως από την Θεσσαλονίκη. Τότε ο Σαρπύ ζητά τη δημιουργία του περίφημου Ανώτατου Συμβουλίου διασυμμαχικής Θράκης. Σ΄αυτό συμμετέχουν πέντε Έλληνες, σαφέστατα όχι κατ’ αναλογία του πληθυσμού, αλλά με την δυναμική του νικητή. Πέντε Έλληνες, πέντε Οθωμανοί, δύο Βούλγαροι, ένας Εβραίος, ένας Αρμένιος και ένας Λεβαντίνος. Έχουμε τα ονόματα πλέον στα χέρια μας. Οι Έλληνες ήταν ο Εμμανουήλ Δουλάς εκ Κάραγατς, δηλαδή απέναντι από την Αδριανούπολη και τα υπόλοιπα ονόματα Λαμνίδης, Παπαθανασίου, Στάλιος και Φορμόζης. Από τους μουσουλμάνους ήταν ο Χαφούζ Σαλήχ, ο Οσμάν Αγά, ο Νεντίμ, ο Σαλήμ και ο Τεφίκ. Βούλγαροι ήταν ο Ντούσκοφ και ο Γκεοργκίεφ, ο Αρμένιος ήταν ο Ρουπέν Κεβορκιάν, ο Εβραίος ήταν ο Καράσο και Φραγκολεβαντίνος ήταν ο Μπαντέτι, Ιταλός.

Ποιος ήταν ο ρόλος αυτών των προσώπων;

-Αυτοί καλούνται από τον Σαρπί να εκλέξουν πρόεδρο, πράγμα που γίνεται στις 4 Απριλίου 1920. Στην ψηφοφορία οι ψήφοι κατανέμονται ως εξής, ο Εμμανουήλ Δουλάς θέτει υποψηφιότητα και λαμβάνει τους πέντε ελληνικούς ψήφους, δύο τουρκικούς ψήφους, του Χαφούζ Σαλήχ και του Οσμάν Αγά, τον Αρμένιο ψήφο του Κεβορκιάν και ήδη έχουν γίνει οκτώ ψήφοι στους 15. Ο Καράσο απέχει, όπως και ο Μπαντέτι και ο Τούρκος υποψήφιος, ο Τεφίκ, παίρνει τους τρεις άλλους Οθωμανικούς ψήφους και τους δύο Βουλγάρικους. Με ψήφους δηλαδή οκτώ υπέρ, πέντε κατά και δύο λευκά, εκλέγεται ο Εμμανουήλ Δουλάς πρόεδρος του συμβουλίου της διασυμμαχικής Θράκης. Ιδιότητα την οποία κρατά για ελάχιστες μέρες διότι ένα μήνα και κάτι μέρες μετά, στις 20 Μαΐου του 1920 ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στην Κομοτηνή και πλέον η διοίκηση αναλαμβάνεται από τους Έλληνες. Έτσι έχουν τα γεγονότα. Εκείνο που είναι πάρα πολύ σημαντικό δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρηθεί, γιατί κάποιες στιγμές από εθνικιστικούς κύκλους αναφέρεται ότι ο Χαφούζ Σαλήχ και ο Οσμάν Αγά πρόδωσαν τους μουσουλμάνους, τους ομοεθνείς τους, τους ομόδοξους τους κλπ, ή η πονηριά του Βαμβακά και διάφορα άλλα…. Τα πράγματα είχαν διαμορφωθεί και εκείνο που είναι γεγονός είναι ότι οι μουσουλμάνοι ήταν κοντά με τους Έλληνες λόγω της άθλιας συμπεριφοράς των Βουλγάρων, των κατοχικών δυνάμεων και πρέπει να σημειώσουμε ότι στο βεληνεκές οι σχέσεις Ελλήνων χριστιανών και μουσουλμάνων στην περιοχή ήταν πάντα σχέσεις άριστες. Αυτό πρέπει να το λέμε προς πάσα κατεύθυνση. Εκείνο που πάντα κάνουμε είναι να αναδεικνύουμε τις ακραίες εθνικιστικές αφορμές που δίνονται. Πορευτήκαμε μαζί και από εκεί και πέρα το θέμα μας είναι να δούμε το τι κάναμε από το 1920 μέχρι σήμερα. Να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη και να δούμε πως πορευτήκαμε ως έθνος σ’ αυτά τα χρόνια της ελληνικής ζωής της Θράκης από το 1920 μέχρι σήμερα, 92 χρόνια πως πορευτήκαμε και αν φανήκαμε αντάξιοι των προσδοκιών των προγόνων μας. Στις 28 Ιουλίου 1920 έγινε και η τυπική κατοχύρωση της δυτικής Θράκης στην Ελλάδα με την υπογραφή των Σεβρών, οπότε η Ελλάδα έφτασε μέχρι έξω από την Κωνσταντινούπολη και μετά είναι γνωστά τα γεγονότα, το 1922 είναι η καταστροφή του ελληνικού στρατού στην Μικρά Ασία που έφερε στην Κομοτηνή χιλιάδες νέους κατοίκους, πρόσφυγες από τα ελληνικά εδάφη.

Δήμος Μπακιρτζάκης πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Γενιά της Ταυτότητας

Η Γενιά της ΤαυτότηταςEίμαστε η γενιά της ταυτότητας. Είμαστε η γενιά που μας σκοτώνουν γιατί κοιτάξαμε το λάθος πρόσωπο. Γιατί αρνηθήκαμε σε κάποιον ένα τσιγάρο ή γιατί είχαμε μια συμπεριφόρα που ενόχλησε κάποιον. Είμαστε η γενιά της εθνικής διασπασής της συνολικής αποτυχίας της συνύπαρξης, και της αναγκαστικής ανάμιξης των φυλών. Είμαστε η γενιά που τιμωρείτε διπλά. Καταδικασμένη να πληρώσει σε ένα κοινωνικο σύστημα που είναι τόσο γενναιόδορο με τους ξένους και που έγινε τόσο δυσβάσταχτο για το δικό μας λαό. Η γενιά μας είναι τα θύματα της γενιάς του Πολυτεχνείου που διοίκησε, μετατρέποντας τις σοσιαλιστικές της ιδέες σε τραπεζικούς λογαριασμούς ξεπουλώντας τον λαό και την πατρίδα. Απορρίπτουμε τα βιβλία της ιστορίας σας, για να ανακτήσουμε τις δικές μας αναμνήσεις μέσα απο τις ηρωικές πράξεις των προγώνων μας που διαγράφετε για να προβάλετε "ολοκαυτώματα" ξένων λαών. Δέν πιστεύουμε πλέον οτι ο Yusuf (αραβικό όνομα) είναι αδελφός μας. Έχουμε σταματήσει να πιστεύουμε σε ένα "Παγκόσμιο χωριό" και στην "Οικογένεια του ανθρώπου" Ανακαλύψαμε ότι έχουμε ρίζες, καταγωγή και ως εκ τούτου έχουμε ένα μέλλον. Η κληρονομιά μας είναι η γή μας, το αίμα μας, η ταυτότητα μας. Είμαστε οι κληρονόμοι του δικού μας μέλλοντος. Κλείσαμε τις τηλεόρασεις για να επιλέξουμε τι να δούμε και τι να διαβάσουμε, για να βγούμε στους δρόμους, να ζωγραφίσουμε τα συνθήματα μας στους τοίχους, να φωνάξουμε απο τα μεγάφωνα εναντίον της διευθαρμένης εξουσίας. Να σηκώσουμε τις σημαίες μας με το Λάμδα ψηλά. Το Λάμδα , που ήταν ζωγραφισμένο στις ασπίδες των περήφανων Σπαρτιατών προγόνων μας! Είναι το συμβολό μας. Δεν υποχωρούμε και δεν ενδίδουμε, κουραστήκαμε και βαρεθήκαμε απο την δειλία σας. Είστε απο τα χρόνια της μεταπολιτευτικής ευημερίας,της μίζας και της κομματοκρατίας, του SOS "Ρατσισμός" και της "ποικιλομορφίας" της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της μιας σακούλας πλαστικά τρόφιμα απο τα Lidl. Eίμαστε η γένια με πάνω απο 50% ανεργία κοινωνικό χρέος , πολυπολιτισμική κατάρρευση και μια έκρηξη του αντιλευκού ρατσισμού. Είμαστε η γενιά με διαλυμένες οικογένειες, αυτοκτονίες και χρέη στο "κοινωνικό" σας κράτος και στίς τράπεζες της δημοκρατίας σας Δέν θα μάς εξαγοράσετε με ένα συγκαταβατικό πολιτικάντικο βλέμμα, με μια αμειβόμενη απο το κράτος εργασία της μιζέριας και ένα ελαφρύ κτύπημα στον ώμο. Δέν χρειαζόμαστε την δική σας πολιτική για την Ελλάδα.Η Ελλάδα είναι η πολιτική μας. Είμαστε απο το χτές, είμαστε απο το αύριο...Είμαστε η Γενιά της Ταυτότητας. Κείμενο απο την Γαλλική Γενιά της Ταυτότητας, προσαρμοσμένο με παρεμβάσεις στα Ελληνικά δεδομένα, απο μπλόγκ "απόρρητο" Όσους μπλόγκερ εμπνέει ας το ανεβάσουν.
http://wwwaporrito.blogspot.gr/

ΚΙΚΕΡΩΝ

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη. Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός

Τὸ καθῆκον μας : Περικλής Γιαννόπουλος , επίκαιρος όσο ποτέ

«Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας.»
Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομεν ἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος.

"Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".-Όμηρος

8 - Φεβρουαρίου 2005

"Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης"

Ψαρούδα-Μπενάκη πρός Κάρολο... Παπούλια.

Η Αποκρυπτογράφηση της δήλωσης