Εις κάθε Έλληνα το γένος και την παιδείαν "Οἱ δὲ τῶν παίδων διδάσκαλοι ἀνοιγέτωσαν μὲν τὰ διδασκαλεῖα μὴ πρότερον ἡλίου ἀνιόντος, κλειέτωσαν δὲ πρὸ ἡλίου δύνοντος. καὶ μὴ ἐξέστω τοῖς ὑπὲρ τὴν τῶν -παίδων ἡλικίαν οὖσιν εἰσιέναι τῶν παίδων ἔνδον ὄντων, ἐὰν μὴ υἱὸς διδασκάλου ἢ ἀδελφὸς ἢ θυγατρὸς ἀνήρ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτ᾽ εἰσίῃ, θανάτῳ ζημιούσθω." Αισχίνης κατά Τιμάρχου παρ.12...- Έτος ιδρύσεως 2006

Ου πάντα τοις πάσι ρητά.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Ο τελευταίος Σέρβος στρατιώτης στην Ελλάδα

Στα συμμαχικά νεκροταφεία του Ζέιτενλικ, στη Δυτική Θεσσαλονίκη, ζει ο τελευταίος Σέρβος στρατιώτης.
Κάθε πρωί, περιποιείται τα μνήματα, τακτοποιεί τα αναθήματα που αφήνουν οι επισκέπτες και ανάβει καντήλια στο μνημείο των πεσόντων. Κάθε πρωί και αδιάλειπτα από το 1960.

Φορώντας πάντοτε το στρατιωτικό δίκοχο και το χακί χιτώνιο, με το σέρβικο εθνόσημο στο αριστερό μανίκι και το όνομά του ραμμένο στο στήθος. Ο Γεώργιος Μιχαήλοβιτς, 86 ετών πια, είναι ο τελευταίος φύλακας του σέρβικου τομέα της μεγαλύτερης στρατιωτικής νεκρόπολης στην Ελλάδα.
Στα νεκροταφεία του Ζέιτενλικ, που στα τούρκικα σημαίνει ελαιώνας, είναι θαμμένοι 20.500 στρατιώτες των δυνάμεων της Αντάντ, οι οποίοι πολέμησαν στο Μακεδονικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο 1914-18. Από αυτούς, 8.089 ήταν Γάλλοι, 7.500 Σέρβοι, 3.000 Ιταλοί, 1.600 Άγγλοι και 400 Ρώσοι. Στον γαλλικό τομέα αναπαύονται και στρατιώτες με καταγωγή από τη Σενεγάλη, το Μαρόκο, την Αλγερία, ως και την άλλοτε Ινδοκίνα. Στους σταυρούς αυτών των τάφων είναι γραμμένο το αρχικό λατινικό γράμμα που φανερώνει τη χώρα καταγωγής τους: S για τους Σενεγαλέζους, Μ για τους Μαροκινούς και πάει λέγοντας.
Το ελληνικό κράτος αγόρασε την έκταση των κοιμητηρίων το 1920 και την παραχώρησε με δικαίωμα χρήσης στις παραπάνω χώρες. Ο Μιχαήλοβιτς γεννήθηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1928, και η ζωή του έμελλε να ταυτιστεί με τη σιωπηλή κοινότητα του Ζέιτενλικ. Ο παππούς του, όπως και πατέρας του, ήταν φύλακες στον σέρβικο τομέα του νεκροταφείου. Για περισσότερο από μισόν αιώνα, αυτός είναι η ζωντανή μνήμη των Σέρβων. Αμείβεται από το σέρβικο κράτος και από ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας, θα παραμείνει στρατιώτης του Ζέιτενλικ μέχρι να κλείσει τα μάτια του.
Ακολουθούμε τη μειλίχια φιγούρα του Μιχαήλοβιτς στο υπόγειο του πέτρινου μνημείου του σέρβικου τομέα. Εδώ είναι το οστεοφυλάκιο 5.500 στρατιωτών. Διαβάζουμε τα ονόματα στις μαρμάρινες οστεοθήκες και τα σύγχρονα, σημερινά μηνύματα, που έγραψαν συγγενείς των νεκρών δίπλα στα ονόματα των αγαπημένων τους, κάποια μετά τις εμφύλιες συγκρούσεις της δεκαετίας του '90 στη Σερβία. Στο κεντρικό άνοιγμα του οστεοφυλάκιου βρίσκονται σέρβικες σημαίες, φωτογραφίες πολεμιστών, στεφάνια, αναμνηστικά, στρατιωτικά πηλίκια και παράσημα που δώρισαν συγγενείς θυμάτων.
Ο Μιχαήλοβιτς μας κερνά καυτή σλίβοβιτσα πολλών βαθμών αλκοόλ, πρόσφορο συγγενών για τον ίδιο και τη ψυχή των νεκρών στρατιωτών. Όπως και τα άφιλτρα τσιγάρα στο κόκκινο πακέτο μάρκας Ντρίνα, από το όνομα του ποταμού Δρίνα, παραπόταμο της Σάβα, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος της σήμερα το φυσικό σύνορο της Σερβίας με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μάθημα βαλκανικής ιστορίας σε ένα πακέτο τσιγάρων, στα λίγα τετραγωνικά του ψυχρού οστεοφυλάκιου κάτω από τη γη.
Η Μαρία και η Σάνια Βράνιτς ήρθαν σήμερα με τη μητέρα τους, Σμίλκα, από το Βελιγράδι για να βρουν τον τάφο του παππού τους. «Ονομαζόταν Αλεξάι Ιβάνοβιτς και πέθανε στο νοσοκομείο» λένε. Ο Μιχαήλοβιτς δεν κουράζεται να τις ξεναγεί στο νεκροταφείο. Έξι δεκαετίες τώρα, γνωρίζει απ΄ έξω προσωπικές ιστορίες δεκάδων στρατιωτών που αναπαύονται εδώ. Περπατά ανάμεσα στους πέτρινους τάφους και φωνάζει απ' έξω τα ονόματα των στρατιωτών.
Αφηγείται ιστορίες συγγενών που βρήκαν έπειτα από δεκαετίες τον τάφο των προγόνων τους κι έγραψαν στον σταυρό το όνομα του τόπου από όπου κατάγονταν. Κάθε χρόνο, επισκέπτονταν το Ζέιτενλικ βετεράνοι του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 2007 πέθανε ο τελευταίος επιζών, σε ηλικία 104 ετών. «Δύσκολα θα βρεις σέρβικη οικογένεια χωρίς θύμα στον πόλεμο. Η δύναμη των Σέρβων έφτανε τους 160.000 στρατιώτες. Το ένα τρίτο δεν γύρισε πίσω» λέει ο Μιχαήλοβιτς. «Μόνο αν περπατήσεις ανάμεσα στο Ζέιτενλικ θα καταλάβεις το κακό του πολέμου. Πολλές φορές επισκέπτονται το νεκροταφείο σχολεία. Κάποτε, μετά την ξενάγηση, μια μαθήτρια με ρώτησε γιατί μένω να φυλάω τον χώρο. Και της απάντησα 'για να βάλουμε μυαλό'».
Μας αφηγείται τη δική του ιστορία κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Θυμάται τον παππού του, με καταγωγή από το Μαυροβούνιο που είχε πολεμήσει στον Α΄ ΠΠ, να γυρίζει με σέρβικα φορτηγά στα χωριά της ελληνικής μεθορίου, συλλέγοντας οστά και ταυτοποιώντας στοιχεία Σέρβων που είχαν θαφτεί εκεί. Θυμάται την κατασκευή του πέτρινου μνημείου στο Ζέιτενλικ, το 1936, και τον πόνο των συγγενών στο πρώτο τρισάγιο. Ο πατέρας του, που είχε παντρευτεί Ελληνίδα, πέθανε το 1960 κι έκτοτε ο Μιχαήλοβιτς έγινε ο φύλακας τρίτης γενιάς της οικογένειας. Ο ίδιος παντρεύτηκε επίσης Ελληνίδα και σήμερα ζει σε ένα μικρό σπίτι στην άκρη των κοιμητηρίων. Και μοιραία, θα είναι ο τελευταίος Σέρβος στρατιώτης του Ζέιτενλικ. Δεν απέκτησε γιο, αλλά μία κόρη, η οποία, σύμφωνα με τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας-Σερβίας, δεν προβλέπεται να πάρει τη θέση του. Η ίδια μάλιστα έκανε δύο κόρες κι έτσι ο ηλικιωμένος Σέρβος στρατιώτης θα παραμείνει ο τελευταίος φύλακας. «Θα είμαι εδώ μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, γιατί αν φύγω θα σημαίνει προδοσία» καταλήγει.
videotex
https://gr.news.yahoo.com/%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%AD%CF%81%CE%B2%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-071845661.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Γενιά της Ταυτότητας

Η Γενιά της ΤαυτότηταςEίμαστε η γενιά της ταυτότητας. Είμαστε η γενιά που μας σκοτώνουν γιατί κοιτάξαμε το λάθος πρόσωπο. Γιατί αρνηθήκαμε σε κάποιον ένα τσιγάρο ή γιατί είχαμε μια συμπεριφόρα που ενόχλησε κάποιον. Είμαστε η γενιά της εθνικής διασπασής της συνολικής αποτυχίας της συνύπαρξης, και της αναγκαστικής ανάμιξης των φυλών. Είμαστε η γενιά που τιμωρείτε διπλά. Καταδικασμένη να πληρώσει σε ένα κοινωνικο σύστημα που είναι τόσο γενναιόδορο με τους ξένους και που έγινε τόσο δυσβάσταχτο για το δικό μας λαό. Η γενιά μας είναι τα θύματα της γενιάς του Πολυτεχνείου που διοίκησε, μετατρέποντας τις σοσιαλιστικές της ιδέες σε τραπεζικούς λογαριασμούς ξεπουλώντας τον λαό και την πατρίδα. Απορρίπτουμε τα βιβλία της ιστορίας σας, για να ανακτήσουμε τις δικές μας αναμνήσεις μέσα απο τις ηρωικές πράξεις των προγώνων μας που διαγράφετε για να προβάλετε "ολοκαυτώματα" ξένων λαών. Δέν πιστεύουμε πλέον οτι ο Yusuf (αραβικό όνομα) είναι αδελφός μας. Έχουμε σταματήσει να πιστεύουμε σε ένα "Παγκόσμιο χωριό" και στην "Οικογένεια του ανθρώπου" Ανακαλύψαμε ότι έχουμε ρίζες, καταγωγή και ως εκ τούτου έχουμε ένα μέλλον. Η κληρονομιά μας είναι η γή μας, το αίμα μας, η ταυτότητα μας. Είμαστε οι κληρονόμοι του δικού μας μέλλοντος. Κλείσαμε τις τηλεόρασεις για να επιλέξουμε τι να δούμε και τι να διαβάσουμε, για να βγούμε στους δρόμους, να ζωγραφίσουμε τα συνθήματα μας στους τοίχους, να φωνάξουμε απο τα μεγάφωνα εναντίον της διευθαρμένης εξουσίας. Να σηκώσουμε τις σημαίες μας με το Λάμδα ψηλά. Το Λάμδα , που ήταν ζωγραφισμένο στις ασπίδες των περήφανων Σπαρτιατών προγόνων μας! Είναι το συμβολό μας. Δεν υποχωρούμε και δεν ενδίδουμε, κουραστήκαμε και βαρεθήκαμε απο την δειλία σας. Είστε απο τα χρόνια της μεταπολιτευτικής ευημερίας,της μίζας και της κομματοκρατίας, του SOS "Ρατσισμός" και της "ποικιλομορφίας" της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της μιας σακούλας πλαστικά τρόφιμα απο τα Lidl. Eίμαστε η γένια με πάνω απο 50% ανεργία κοινωνικό χρέος , πολυπολιτισμική κατάρρευση και μια έκρηξη του αντιλευκού ρατσισμού. Είμαστε η γενιά με διαλυμένες οικογένειες, αυτοκτονίες και χρέη στο "κοινωνικό" σας κράτος και στίς τράπεζες της δημοκρατίας σας Δέν θα μάς εξαγοράσετε με ένα συγκαταβατικό πολιτικάντικο βλέμμα, με μια αμειβόμενη απο το κράτος εργασία της μιζέριας και ένα ελαφρύ κτύπημα στον ώμο. Δέν χρειαζόμαστε την δική σας πολιτική για την Ελλάδα.Η Ελλάδα είναι η πολιτική μας. Είμαστε απο το χτές, είμαστε απο το αύριο...Είμαστε η Γενιά της Ταυτότητας. Κείμενο απο την Γαλλική Γενιά της Ταυτότητας, προσαρμοσμένο με παρεμβάσεις στα Ελληνικά δεδομένα, απο μπλόγκ "απόρρητο" Όσους μπλόγκερ εμπνέει ας το ανεβάσουν.
http://wwwaporrito.blogspot.gr/

ΚΙΚΕΡΩΝ

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη. Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός

Τὸ καθῆκον μας : Περικλής Γιαννόπουλος , επίκαιρος όσο ποτέ

«Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας.»
Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομεν ἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος.

"Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".-Όμηρος

8 - Φεβρουαρίου 2005

"Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης"

Ψαρούδα-Μπενάκη πρός Κάρολο... Παπούλια.

Η Αποκρυπτογράφηση της δήλωσης